Elma Şekeri

Çocukluğun o masum bakışlarında kaldı bugünlerde aşk...Anıların tozları silinmeden açılamaz oldu sayfaları. Belki umuttandır, belki de özlem ne dersen de... Ama boğuk ve biraz da buğulu bir bakıştı o geçmiş iklimlerin esintileri. Elma şekeri tadında, biraz muzip biraz hırçın bir kadındı. Suskunluğu bir prens kadar asil bir adamdı. Ayrıldılar, ayrı kaldılar ve tam da bu sebepten hep kırmızıydı dünyanın rengi. Günler geldi, geçti, mevsimler değişti, kırmızı hiç değişmedi. Bazen bir esintide anıldı, bazen yağmurun sesinde. Bir çocuğun elindeki kıpkırmızı ve birazı ısırılmış elma şekerinde kaldı o aşk. Çocuk şekerini bitirdi bitirmesine ama seneler geçse de elması hiç çürümedi...