Sessiz Feryatlarım

Sana olan sevdamdan vazgeçmek
Senden, aşkımdan vazgeçip gitmek,
Canımdan, ömrümden geçmek gibi olsa da
Yüreğinden gitmekten başka çarem de yoktu.
 
Neden vazgeçtim senden biliyor musun sevgili?
Kulaklarını aç iyi dinle söyleyeyim sebebini!
Yüreğinde yüreğimin yerinin olmadığını,
Aşkının yalan olduğunu anladığım için vazgeçtim.
 
Kolay değildi elbet ama yapmak zorundaydım,
Daha fazla yaşayamazdım içimde ki riyakar aşkınla
Bir bilsen, ah bilebilsen, yüreğinde sevgimi hissedememek,
O ışığı görememek gözlerinde ne kadar zordu.
 
Canımı yakan en çok neydi biliyor musun?
Kalbinde bir başkasının olduğunu öğrendiğim an
Yıkıldı bütün hayallerim, sana dair beslediğim umutlarım
Sahi ne kadar saklayabilecektin? Öğrendim işte!
 
Bıktım yalan aşklarından, gidiyorum veda etmeden
Yaralı yüreğimle susturduğum sessiz feryatlarımla
Mutluluk da dilenmiyorum senden giderken
Senin yüzünden mutsuzken sende mutlu olma onunla.
 
Bir şeyi çok iyi biliyorum, böylesini hak etmemiştim,
Tek suçum senin gibi hak etmeyen bir kalpsizi sevmekti,
Unutma sakın seninde yüzün gülmeyecek
Yaktığın canımın ahı bir gün mutlaka çıkacak
 
Sürgün edip kendimi tamamen giderken senden,
Verdiğin acıları tükettiğin umutlarımı yürek heybeme doldurup,
İki yüzlü sevdanı gecenin zifiri karanlığında sana bırakarak
Sessiz feryatlarımla bir daha dönmemek üzere gidiyorum...
 
Ayşe KARADENİZ
 
Şiirlerime ses olarak hiçbir desteğini esirgemeyen can ağabeyim Mustafa KARAAHMETOĞLU’na ve kendisi ile tanışmama ve bu şiirime isim anneliği yapan değerli ablam GÜLÜMCAN’a gönül dolusu teşekkürler… A.Karadeniz