Hakim Bey

           HAKİM   BEY

    Canan “müşteki”mi, ben de" zanlı"mı?

"İddia" sağlam mı? Hezeyanlı mı?

    Her hüküm sonuca, baştan yanlı mı?

   Vicdana kör çomak, sokma hakim bey!

  “ Aşk sırla olur” der, Neşet ustamız,

     Aşk yüreği sever, hesap, hizasız,

     Sevmek bir ibadet, hem de kazasız;

     Yunus'um kodese, tıkma hakim bey!

     Haydi “Yaz kızım” de, sor ince ince,

     Yorgunu yokuşta, yor ince ince,

     Aha şuracıkta, kor ince ince;

     Bu dava hak değil, çakma(!) hakim bey!

     Heyecan, bunalttı, ter sardı teni,

     Çıksın şu zevatlar, tek dinle beni,

     Daha dün yar vurdu, yara çok yeni;

     Dağlayıp bir kazık, kakma hakim bey!

     Yüzü ay, kaşı yay, gözleri sorma,

     Fındık burun, gül dudak, saçları sırma, 

     Al yanak, şeker dil, gel de ısırma;

     Bu fasıl uzunca, bıkma hakim bey!

     Zülfünün telinde, ömüğüm, canım,

     Ne azar, ne fırça, dinlemez kanım,

     Gönlümün özünde, nazlı sultanım;

      Boşuna kaşını, yıkma hakim bey!

     Elbet zanlın yürek, avukat dilim,

     Bir karınca dahi, incitmez elim,

     Vuslata kanacak, deli bir selim;

     Kanun’dan set olup, çıkma hakim bey!

     Sorma artık yeter, “bilerek” sevdim,

     Gece gündüz, kalbi, dilerek sevdim.

     Maziyi defterden, silerek sevdim.

     Sebebi kafana, takma hakim bey!

     Evet,”taammüden”, dalıp gözüne;

     Hülyama inanıp, çöktüm dizine,

   “Tam teşebbüs”de var, al bir düzine;

     Şaşkınca tepemden, bakma hakim bey!

    Yaşımı, dişimi, kınama sakın,

     Kim bilir, hangi can, ecele yakın?

      Mihrimah'a vurgun, Sinan’ca pak'ın;

     Boynunda ilmeği, sıkma hakim bey!

     Son sözüm söylendi, “pişmanlık” yazma,

     Mahkeme mülk değil, yetkiden azma,

     Temel zaten çürük, vurup bir kazma;

     Çatıyı başına, yıkma hakim bey!

     Suçlu isem asın, şanım yürüsün.

     Cellat boynu vursun, itler sürüsün.

     Ruhum gökten inip, yari bürüsün.

     Hükmünü tuzla da, kokma hakim bey!

     Kadir KOCA

     18.11.2014