Kaçıncı Vazgeçiş

Uğruna koca bir es verdiğim o molalar

Hani doğduğum gün annemim kucağında

Hani çoğaldığım gün aşk sandığımda.

Hicap etmekten bitap düşmüşken

Sonsuz kere sen aklıma düşmüşken…

Kolaysa yâdsı, say söv

Hiç mi hiç inkâr etmem

Bürünmediğim hiçbir rol.

Ne kadın ne ana

Koca bir çocuk adeta

Ve devrilmişken onca yol.

Biraz beyaz biraz kara

Gün ve gün büyüyen o yara.

Reddi güç kabulü güç

Hep yanımda olmadı mı İlahi Güç.

Nesiller boyu süregelen,

Bazen yalın

Bazen kabulü zor o ikilem.

Ölümsüz sandığım ömrün

Ta uzaklardan çağıran yankısı

Olası mı doğmak yeniden

Hanidir korktuğum adına ölüm denen…

Yine de bin beter ölümden

Günü devirip geceye ererken

Bir ben eremedim nihayete

Kaçıncı vazgeçiş ömür törpüsünden.