Susarsan

Sakın susma! Sustukça kalbim yorgun atıyor

Sen susarsan kalp susar, bülbül susar, gül susar

Bacam da İshak Kuşu, uğursuzca ötüyor

Susarsan şair susar, kalem susar, dil susar

Direği parçalanan Karadeniz takası

Sanma dingin denizde limanına kavuşur

Gidilmezse uzaktır şehrin iki yakası

Su akarken hep kendi girdabıyla boğuşur

Yağmur aynı yağmursa neden bulanıyor su

Göğüs denen kafeste saklıdır gurbet kuşu

Yuvadan düştü sandım gönlümün son yavrusu

Cehennem azabıdır kalp dilinin susuşu

Ay dolunay bu gece, akşam kızıl bir şeytan!

Gözler kem bakınca mı düştük intizarlara?

Papaz büyüsüymüş bu, üstümde kuru bühtan

Kurşun dökmek gerekir kalpteki nazarlara

Unutma, sen susarsan gönül susar, dil susar,

Susarsan kalem susar, şiir ölür sevgili.

Gurbet suskunu ağzım, sus kaldıkça kan kusar

Kan kusarsa kalp susar, şair ölür sevgili.

İbrahim COŞAR