Kendine Gel Çocuğum

Kibirle yol alanlar kendini Anka sanır

Yükseklere çıkaran rüzgârı unuturlar

Ne aslını hatırlar ne de neslini tanır

Rüzgârsız düşeceği rögarı unuturlar

Şaşkın dereler gibi her yatağa dağılma

Deryaya varan bir tek nehir var, bul çocuğum

Her su deryaya akar diye girip boğulma

Sen sen ol, sakın olma, kullara kul çocuğum

İki örnek kişi var, iki değişik lider

Biri der ilmi öğren, çağdaş medeniyeti

Diğeri mezar taşı oku bu sana yeter

Cehaleti kolayca yönetmektir niyeti

Özgürlük ve de para, tercihin neyden yana

Bol keseden dağıtıp duruyor mirasyedi

Meydanı boş bıraktın akreplerle çıyana

Ne zaman tükenecek bu verdiğin kredi

Ve bir gün diyeceksin ki dilemem o günü,

Keşke yazılanlara o anda inansaydım.

Diyeceksin görünce yıkılmışı üzgünü

Keşke bu gafletimden o zaman uyansaydım

Kulak ver pembe rüya görmeyene kulak ver

Vakit çok geç olmadan kendine gel çocuğum!

Tatlı sözün ardında saklanan niyeti gör

Gemiye su dolmadan kendine gel çocuğum!

İbrahim COŞAR