Hoşça Kalın Yarınlarım

Kaçışa odaklı belki de

Ölesiye tedirgin etse de o bağnaz sancı

Kıvrandırırken bağrında

Öksüz bir çocuğun iç çekişi kadar mubah

Ve acımtırak gecelerin silik gölgesi

Hanidir uzağında

Hanidir ötelenmiş

Örselenmenin de ötesi.

Anlam bulmaz yılgılarım depreşirken

Karanlığın bağrında biteviye

Ve yorgun bedenim eşlik ederken

Şu kahrolası zihnim bulamaz iken

Tek çıkış noktası.

Sığınmak ya da sığdırmak kadar olası

Sığıntı ve onca ön yargı

Dizilmiş iken önümde pervasızca.

Hanidir sormadım da nedendir.

Dizdim tek tel notaları

Si ile başladı ve dondu do esefle kınarken

Sol anahtarını.

Nicedir yanımda dost bildiklerim

Major, minör

Nerede kırık güftelerim.

Sustu gitar, ağladı keman

Hicaz makamında

Eşlik ederken gözyaşlarım

Anıların kucağında ve

Usul usul okşarken saçlarımı

Sığınmış iken annemin şefkatli kollarına.

Bariz bir yanılgı benimki

Hanidir dost bellediklerim

Olmadığı kadar uzağımda

Gecenin güne hasreti nasıl ki bitimsiz

Yürüdüm gündüz gece kalsam da mecalsiz.

Soluk yüzüm, ela gözüm

Feri söndü çoktan

Karıştım yaşlara, karıştım sonsuzluğa

Yine yoktum, yine yoktun.

Ey, kifayetsiz sancılarım

Her gün doğdum,

Her gün öldüm

İçindeyim ezelden

Bu kısır döngünün.

İnanmaksa, en alası

Susmaksa razıyım düşen payıma

Dünden asılı kaldım

Kırıkların tam ortasında.

Hoşça kalın yarınlarım

Bir gün buluşmak adına…