Yar İle Yeksan

YAR İLE YEKSAN

Bütün sürgünlerim bitti

Ve döndüm

Yalnız  içimdeki sürgün baki…

Damarlarımı bir yılkı gibi d/överken kanım

Us bırakmayan tefekkür ortasında

Her attığım adım rücu etmek ister

Dudağımdan düşen her kelime imdat…

Bit/imsiz bir hicrete meftun kadim bir derviş gibi

Sürgün v/erirken şiirlerim sürgünlerde

Kuru dal gibidir

Umut…

Yar ile yeksan

Rengi neftiye çalarken gecenin

Müjde  ezgileri terennüm ederek

Sahrayı yara yara ilerler kervanlar

Hicaz makamında…

Bir infial anında “dönüş ne zaman ” diye haykırıverince

Bezirgan başlayıverir şiire…

Her gidiş, dönüş varsa güzeldir

Dönüş…

Bir serap gibi

Umut …

Yer ile yeksan

Çelik olsan kırılır demir olsan erirsin

Bu firkatin ortasında

Öz yaşlarım yağmur olup asılırken kirpik uçlarıma

Her mevsim hazan…

Her satır başında harf harf, hece hece

Müebbet bir acıdır kalemin ucundan sızan

Elem ustura gibi keserken sur/etimi

Yıllar bembeyaz yağarken

Şakaklarıma 

Umut  …

Kar ile yeksan

…………………

Uğraş, didin, düşün

Belki hayra çıkar düşün

İçindeki ateş devinip dursun

O vakte kadar

Umut…

Har ile yeksan

10.01.2015

S.ARABİSTAN