Rahmanla Ol

Açılan yaraların iyileşir Rahmanla

Muhabbetin gönülde tutsun candan elini

Sönmez iman ateşin yol olsun heyecanla

Rahmanla ol dizilir önünde zalim o an

Dilimi hep düğümler nefsim ile şeytan

Rahmanı anınca da dilim çözülür o an

Secdem öper nur ağzı ile alnımı her an

Rahmanla ol dizilir önünde zalim o an

Batar tüm kötülükler kul olursa Rahmanla

Duyarsın çağrısını beş vakit heyecanla

Rahman yolunda farkı sen yürüyerek anla

Rahmanla ol dizilir önünde zalim o an

Mezarcı kazar Rahman kulun alnına yazar

İmanla değişir yol kul kendi yolun kazar

Zalimler iyiliği bilmez hep eder nazar

Rahmanla ol dizilir önünde zalim o an

Ey zalim şeytan sende kalsın imanım bende

İmanımla yıkarım seni ölürsün sende

Gelip gider mevsimler yok olursun gülende

Rahmanla ol dizilir önünde zalim o an

Güzelliğe kötülük şişini sen sokarsın

Utanmadan birde sen uzaklarda bakarsın

Rahman azabı ile gelince ne yaparsın

Rahmanla ol dizilir önünde zalim o an

Kul Mehmet’im der sönmez sanma fitne ateşi               

Doğacak o imanın gürleyen sesli sesi

Zalim canı elini yakar para kesesi

Rahmanla ol dizilir önünde zalim o an

Mehmet Aluç