Demlenirken Zamanın Gölgesinde

Muazzam bir mavi eşlik eden

Umudun rengi ve göğün

Hatta görmediğim gözlerinin…

Yankısı o seyrin

Yamacımdaki sessizlik

Bağnaz bir teselli benimki

Varla yok arası

Arşınlarken ve adımlarken maziyi.

Hoş bir tesadüf belki de

Var olmamış bir düş

Ölü ve yitip giden

Çok şey var geride kalan

Bir yarım nasıl da tahakkümperver

Sancılı yarınlarım

Belki de tekne kazıntısı o çocukluğum

Yoldan çıkmamak adına olsa da

Nasıl da bağnaz nasıl kabul görmez.

Korkmaksa, en alası

Sığınmak ise

En iyi bildiğim…

Rahmetidir hep bellediğim;

Kâh sağanak kâh çiselti

En çok sevdiğim.

Bilmez miyim nasıl da savsakladım

Elime geçen nice eksiltiyi

Tümlenmek iken tahayyülümde

Azalan günbegün.

Mırıldanırken o şarkıyı

Adını dahi bilmediğim,

Seyrettiğim en son film;

Sonunu görmediğim…

Elimde kalem, dilimde aynı replik

Devinimi şu âlemin

Vakıf olmak düzene

Ya da kendine

Demlenirken zamanın gölgesinde.