Sesine Ay Işığı Sinmiş Mektuplar (1)

"yasemenim,
Beyaz kokulu mağrur çiçeğim,
Bir aşk ki an be an göğsümün orta yerinde oturur durur, sanki harlı bir ateş her gece eritip, aşk imbiklerinde süzer ruhumu. Asumani bir sevda kuşudur güneş her sabah penceremde, rahiyan mihman olur uykularıma.

Sana dokunmaya kıyamayan bu eller gök kubbenin yedi kat göğünü zorlar: "Tanrım aşk-ı od'undan mahrum eyleme beni. Yansın kavrulsun mecnun misali çöllerde ruhum, Seyit Nesimi gibi yüzülsün derim , tek bir nazarına boynum vurulsun. Yeter ki sinemde yanan bu ateş-i suzan sönmesin." derim.

Ben şeydayım zülf-ü perişanın içindir zar'ım. Ben ki şem'e koşan pervaneler gibi yanar, yanar, yine sana koşarım. Garibim beklemem maşuktan bir iltifat. Garibim ondandır geceyi yırtan ah-u zarım.

Ey sanem! Devrilir her gece düşüme uykuların, firakın kurşuni bir yorgan olur ezer ruhumu, ama bilesin talip değilim yüreğindeki hiçbir yere, aşkım yalnız sanadır, varsın yüreğin senin olsun .Sormadım ki severken, karşılık bekleyeyim.

Yasemenim ,
Beyaz kokulu mağrur çiçeğim,
Dokun bak yüreğim sağ yanağındaki gamzende atıyor."

"Şirler pence-i kahrımda olurken lerzan,
Beni bir gözleri ahuya zebun etti felek."
(yavuz sultan selim)