İsimsizlerim

Yoksunluğun sessiz haykırışıdır,

                                     tek başına yürümek…

Dilinde hayatın buruk tadı,

sırtında keşkelerin ağırlığı.

Yüreğinde bir türkü gezinir ağır aksak,

                                    kimselerin duymadığı.

“Gözlerine değmek vardı,

                             nefesine yüz sürmek.

Yaşamak değilse sensizlik,

                             nedir ki ölmek…”