Edebiyat ve Kültür Platformu
Şair Benim Dil Benim
Mısır'a Sultan olsam Züleyha boyun bükse
Hem Aslı hem de Şirin ellerime su dökse
Aşkına pervaneyim ister verem desinler.
Bana Sultan Süleyman; sana Hürrem desinler.
Muhipbin olmuşum yâr, bir yer ver otağından,
Saplandım çamuruna, al çıkar batağından.
Dudağımın kenarı kurumadan ıslandı,
Sağ gözüm ağlar iken sol göz neden paslandı?
Baykuşları yalıdan sürüp eyletmediler.
Bülbül aşikar iken gülü söyletmediler.
Oturmuş eyvah çeker aşkın sekeneleri,
Ben gibi avaz eder tutuşan signeleri
Gözler mahsun sen mahsun kirpiklerinle kandır,
Mum ateşi yanakla dokun tenimi yandır.
Şeb'istanım sâfadan koparalım ipleri,
Gel lûtf eyle aşkınla dolduralım küpleri.
Sevgili sen bana aşk şarabından içirdin,
Saray hanlarım vardı saltanattan geçirdin.
Ben savrulayım artık rüzgâr benim yel benim,
Ey gönlümün mimarı şair benim dil benim.
Mecnun ile Kerem'in rütbeleri sökülsün,
Aşk denen şey keramet denizine dökülsün.
Bu dünyadan muradı ne sen alırsın ne ben.
Kerem Aslı yolunda ne sen kalırsın ne ben.
HARUN YILDIRIM
Muhibbi (sevgi,duyan, dost )
Şeb (gece )
Sekene ( bir yerde oturanlar)
Şair Benim Dil Benim başlıklı yazı Harun Yıldırım tarafından
28.01.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
