Tercihi Sana Bırakıyorum

İkimizden biri;

Ne fark eder ki,

Sen ya da  ben

İçimizden biri.

İkimiz de Allah’ın kulu...

Birimiz, birimize git desin

Ve ilk giden sen olsun

Gözlerin mi,

Kalbin mi olurdu arkanda bırakacağın?

Anladım, zorlanacaksın

Dur!

Ben vereyim cevabı:

İlk giden ben olsaydım eğer,

Kırdığın kalbimi bırakırdım sana hediye;

“Yaran hep kanasın,

Gönlünde başka çiçek açmasın,

Diken toplasın ellerin yalnız”

Diye de,

Not düşerdim yanına...

Ki ben;

Ne kalbimi, ne gözlerimi bırakırım

Kendimden uzak bir dünyaya...

Yalanım yok, kimden neyi saklayım

Sensizlik çok da etkilemez  beni

Dünkü varlığın,

Bugünkü yokluğundan daha az acı değildi çünkü...

Ve emin ol ki;

Yarınlarımda olmayışın

Yoksullaştırmayacak beni

Aksine,gönül zenginliğim artacak,

Bahar kadar güzel bir özgürlük olacak yanımda...

Bilirsin;

Göçmen kuşların yaşam biçimidir hürriyet

Yer değiştirmek,

Yazı başka, kışı başka yerde geçirmek

Ve hayatın renklerinde kaybolmak...

Ben de onlar gibi olmak istiyorum

Bu yüzden seni göçe zorluyorum.

Gökyüzünü de,

Yeryüzünü de sana bırakıyorum

Güneş kalsın yeter bana...

Ben, sensiz olmayı beceririm

Dalgalarla tek başıma boğuşmayı da!..

Ama sen;

Ne bittiğin, ne doğduğun yerde

Becerirsin bensiz yaşamayı...

Seninleyken yarınlar meçhuldü!

Şimdi iki kişilik oldu bu meçhul dünya...

Nasıl yaşayacağını ben söylemeyeceğim sana

Yollardan biri doğuya, biri batıya gider

Okyanus var bir de yol ortasında...

Tercihi sana bırakıyorum!..

Rukiye Çelik

Ankara/28 Şubat 2015