Gökyüzü Sen

Sabre sükut eyledi gönlüm
Uçurum kenarında prangalar eskitiyor 
Saatler desen her bir saniyesinde acı inliyor
Duymuyor annem!
Duymuyor dost biriktirdiklerim!
Ruhum bende gayrı aşka yanıyor
Yanıyor da canımı yakıyor
Martılara ısmarlıyorum kokunu
Yokluğuna bir gül kokusu serpip ciğerime çekiyorum
Sana yazılmış o kadar çok şiir var ki
Oku oku bitiremiyorum
Ve ben sen yokken 
Sen kokan şiirlerle avunuyorum
Gözlerin diyorum o an
Uçsuz bucaksız bir gökyüzü gibi
Mavi gibi,deniz gibi,karadeniz gibi
En sevdiğimden deyip
Dalıyorum uzaklara
Seviyorum gökyüzünü
En çok bana seni anlatan yanını
Haykırıyorum oysa gözlerimle
Seyre dalarken uzaklara
Duymuyor beni annem
Duymuyor beni dost biriktirdiklerim
Dindirmiyor acımı gökyüzünden şiirler
Duymuyorsun sende beni
Gökyüzüne adadığım senler...