Bir Hiç

İyi değilim aslında.
Biraz yorgunum, biraz kırgınım.
Avuçlarım arasına sıkıştırılmış ödünç bir hayatın eşiğindeyim.
‘Nasılsın?’ diye sorma.
Kocaman bir ‘hiç’ cevabım.Çoğu zaman söyleyemediğim.
Hiç olup gitmek değildi aslında derdim, hiç olan seni de görmek isterdim.
Güçlü de değildim.Güçlü görünmeyi seçtim.
Solan yanımı değil de sağ kalan yanımı göstermekti niyetim.
İnsanlar bilmezlerdi ya da bilmek istemezlerdi çünkü. Deli deyip kısa yoldan kapatırlardı yüreğimi.
Kıyamadım,yine bir hiç olup sustum.
Yazılar yazdım,yazılarıma seni yakıştırdım.
Her çalan bir şarkıda sinesine sinmiş seni aradım.
Çoğu zamanda hayallerimin boynu bükük omzunda ağladım.
Haberin yoktu bunlardan. Kulaklarını en olmazlarla tıkayıp kocaman hiçliğe hapsettin kendini.
Bu olmazların en başına iliştirdin beni.
El olup elvedalara sığdırdın beni,
Alacağım olmasın gayrı senden.
Sen ben olup bir sevdaya şahit değilken.
Hadi hiçliğinde kal sen.
Ben yine ezberlerim seni sen yokken.
Yağmurlar yağar,kışlar gelir geçer ve yeniden ilkbahar olduğunda unuturum seni.
Neden diye soracaksın,
Çünkü o zaman gökyüzü daha güzel.