Hayat Dediğin

Bazen gür çıkıyor bazen de kısık,
Kimi zaman cırtlak cırtlak çıksa da,
Onu her duyanın suratı asık,
Ölümü haykırır şu duyduğun ses
Hayat dediğinse, bir derin nefes!

Bazen dingin olur bazen delice,
Kimi zaman taşkın sel olup akar,
Ne gündüz dinliyor, ne akşam, gece,
Hararet verip de kuruyor pusu
Hayat dediğinse, bir yudumluk su!

Bazen bir gayedir bazen de kader,
Kimi zaman kelle bile verilir,
Elâlem sevse de gönlüm "gaflet" der,
Hem, herkese nasip etmese de baht
Hayat dediğinse, birkaç günlük taht!

Bazen uzun bazen kısa tutulur,
Kimi zaman yalınayak olsa da,
Sanma yorgunluklar hemen atılır,
Uzak-yakın bilmez, düşeriz yola
Hayat dediğinse, bir anlık mola!

Bazen Rahmânîdir bazen şeytânî
Kimi zaman gerçek gibi görünür,
Yusuf olup yoran var mıdır hani?
Yaşadık sanırız o anı güya
Hayat dediğinse, bir garip rüya!

Bazen ölçüsüzce bazen aruzla,
Kimi zaman vefasıza yazılır,
Gönül telin titrer, ud ile sazla,
Onun gibi çarpmaz, ne büyü, sihir
Hayat dediğinse, bir mısra şiir…

Kasım 2009