Onbeşliler Gidiyor

Ana yar kokusu var

Mavzerimin ucunda

Ucu sönük ciğaram

Onulmaz yaralarım

Gökyüzünde şenlik

Fişek tarlasından/

Hani nur yüzüne sürdüğün

Kara mintanım varya ana

Sonra çilekeş ellerinle

Sökükleyip yuduğun

Mübarek alnının

Terinden…

Kız sözlerin vardı

Hacı hasanın kızı ayşa

Bekler/mi yolumu

Kır ineğin döşüne

Girmiştir sancı

Çifte buzağı yüreği/

Seyranda…

“Cücükleri kaç saydın ana

Çil tavuğun ardından…”

Beni sorma ana

Beni sorma/

Gözleri sulu sepken

Yağmur düzlerindeyim

Saçlarıma bitli kıran

Sözlerim doludizgin

Ölüyorlar ana/

Alınlarına yüz değmemiş

Bıyıkları taze terli

Yiğidolar ölüyor

Sitem değil bu ana/

Bu emek kılı kırk yaran

Sırtında iki yüz kiloluk

Hürriyet taşıyan seyit onbaşının

Ayakları öpülesi canının diyetidir

Ve/

Kuru ekmeğe

Kurtlu üzüm hoşafının

Aç midelerde sesi

Kefene nasip olmayan

Acı yüzlü tenlerin

Efesidir/

Türkülerde çağlayan

Onbeşli nefesidir…

O kızın gözü yaşlı