O Şiir

Bugün kafam dumanlı üç şiirde durmalı

Şair işçisi başım betim dağında kaldım

Yorgansız gecelerde dilim lâla vurmalı

Hece bahçelerinden çürük elmalar çaldım

Aldırmaz oldu gönlüm akan yürek dağına

Baktım sözcükler aynı aralardan üfledim

Girdiğim aşk meylinde posa düştü çağıma

Nefesim bade oldu soluksuzca öfledim

Dediler sen şairsin kaldır eller yukarı

Yüreğinden dökülen neyin varsa önüne

Dedim emek dolusu var mı bana çıkarı

İki kelam ederken girdim ozan gönüne

Dedi gardaş şairim beş kitabım raflarda

Emek verdim heceler üstüne hece düzdüm

Dedim burnun büyümüş bakışların kaflarda

Benimde kitabım yok sayfalarında yüzdüm

Demem o ki dostlarım şiir şiir olalı

Turnalara yaslanır tenlere alazlanır

Ne böyle şair gördü ne de şiir kuralı

Hoyratlara durdukça ellerde palazlanır

Sonra gider sonsuza bir mezarın taşına

Dünyada gülmeyenin muradını aralar

Bir annenim kaşına belik örer saçına

O şiir olmamıştır yürekleri yaralar

İsteyen bu şiirden bir şey alsın yarasın

İstemeyen kalemle tırmıklayıp tarasın

21 Mart dünya şiir gününüz kutlu olsun...