Mestine Hayran Olduğum

Ya seni özlediğim şiirleri yazamasaydım

Ya yolunu gözlediğim mektupların olmasaydı

Garip bir kuş gibi çırpınan yüreğimde ıslanırdın

Nisan yağmurlarını ağlıyorken zaman

Kırılgan bir bekleyişin kederinde kaderim

Sürgün edilmiş mevsimler güz şarkıları söyler

Bir bardak dolusu şiir içiyorum dem saatlerinde

Ruhumda üşüyen yokluğunu okuyorum hasret defterinde

Teselli olduğum satırlarda kavuşmaları yazıyor şair

Mum gibi eriyen öksüz yüreğimde yamalar tutmuyor

Ne desem üryan şimdi dört iklimi arar gözlerim

Buralar garip diyar yâr olmaz bana hiçbir Nigâr

Yalancı baharlar açmış sayfa sayfa çiçekler

Hiç biri rayihanı kokmuyor divane şiirlerde koklaşalım

Ey hüznü gözlerinden içtiğim sevgili

Kızıl boyalı al yazmalı gelin misali

Kızaran yanaklarımda kırılgan gülüşler mahcup

Tıpkı özgürlüğü kanatlarından ç/alınmış kuşlar gibi

Kırık kanatlarımı saramazsın gurbetin koynunda fırtına zalim

İnancın gölgesinde gizemli bir duadır dilimde adın

Vazgeçemediğim Nihansın mestine hayran olduğum

Nuray AYHAN…

Nigâr: Güzel yüzlü sevgili

Nihan: Sır, giz.

Mesti: Maşukun cemâlini görmek için, yüzü döndürmek.