Bazen

BAZEN

bazen...

alıp başını gitmek istersin
nedenleri niçinleri sorgulamadan
arkana dönüp bakmadan
hesapsızca tek başına
uzaklara çok uzaklara
kendinden bile kaçmak istersin 
hem de hiç bir yere gidemeyeceğini bile bile
ne dertlerini bırakabilirsin geride
ne yüreğin kalır ötede
ama yine de gitmek istersin nedense

bazen...

bir deniz kenarında bankta oturur
hayatı seyredersin maviliklerde
dalarsın sonsuzluğun ufkunda
yaşamak istediklerinle yaşadıklarına
çocukluğun aklına gelir 
gülümsersin geçmişine
yüzersin sevgi denizinde
mutlu umutlu coşkulu
dalgalar vurdukça yüreğine
bir sen kalırsın bu sahilde

bazen...

gerçeği düş sanırsın
düşü gerçek
hayat öyle bir yorar ki seni
her günün acemisi gibi
olmasını istediğin bir şeyleri beklersin
zaman geçmek bilmez
uzadıkça uzar günler,aylar,yıllar
baharı beklersin bin bir ümitle
dualar edersin
ve sabırla beklersin ah ile

bazen de...

çoğu şey anlamını yitirir
kimseyle konuşmak gelmez içinden
konuşsan da tat vermez eskisi gibi 
iç sesinin gürültüsü
yormuştur seni geceler boyu 
ne gözlerde fer kalmıştır
ne yaşamaya mecal
hüzün geceye karışır
uykusuzluk seninle yarışır
sana yine de umutla gülümsemek yakışır

AYLA CERMEN TÜFEKÇİ