Aşk Senin Neyine

Satır aralarında o heyula varlıklar

Gizemi, rengi ve tınısı

Devinirken zaman ve odağında

Nice kırılganlık ve yarım

Hikâyeler darmadağın

Aklın hükmünde seyri ayrı hoş

Biraz mayhoş belki de damağımda kalan.

O tat dünden miras olsa da

 Uzanmış tam da burnumun dibinde

Hadi tut elimi, dercesine.

Raks ederken sükûta ermiş alabildiğine

Sessizliğe namzet nice cümle

Yarısı edilgen bir anlamla

Sona gelmenin telaşıyla

Rağbet etmek olsa da mahiyeti

Ararken koyacağı son noktayı.

Zafiyeti beşerin gizli saklı mizacında

Rehaveti, utancı

Kim bilir kaçıncı vazgeçiş

Ne de olsa ömrün mihenk taşı.

Sureti yoksun sevgiden,

Deme asla yine de

Hiç sakınır mı insan sevmekten

Her ne kadar yaftalansa da aşk

Çoğunun gözünde;

Bir kusur belki de sevgilinin nezdinde

Var olmamış o ahenk

Dönerken gidişat

Ve girmişken menzile.

Sıkılgan ne çok duygu

Korkarken zaman zaman

Kokarken buram buram

Eşliğinde nice çiçek

Dile gelmiş çoktan

Aşk, senin neyine…