Oysa Daha Yeni Doğdu Gün...

İşte geldim ve gidiyorum

Susmalıyım, biliyorum

Yine de için için haykırırken

Biliyorum ki henüz çok erken.

Oysa daha yeni doğdu gün

Çok ama çok erken desem de

Biteviye himayesindeyim

Ne varsa haricimde,

Nazenin bir kelebek kadar

Naif düşlerim

Parsellenmiş olsa da zavallı benliğim.

Yıkıntı ertesi ne varsa elde kalan

Çok görmekse mubah olan

Neylerim bir başıma.

Güdümünde, ininde o sefil düzeneğin

Bir tutam sevgi de mi çoktur

Reva gördüğün.

Neye meyledersem edeyim

Kıvrak nice hamlesi zihnimin

Peyder pey yol vermekteyim

Ne varsa hicap ettiğim.

Fıtratımdaki o yoksunluk

Ki kerelerce hibeli o sıradanlığın

Yol yordam bilmez sıkılganlığı.

Mecburi bir istikamet oysa

Çökerken o baskın rehavet.

Issız ruhumun meftun

O tütsülenmiş düşleri

Hanidir engin hayallerin çaprazında

Ketum bir yadsımazlıkla

Çağırırken adımı.

Rengârenk güllerin dikeni

Yakarken canımı nezdinde.

Var oluşun hükümdarlığı

Kadar olağan ve durağan

Belli ki sazın mızrabı

Kadar nüktedan

Kerelerce fısıldarken,

Adam boyu dalgalar kadar

Nasıl da boğucu ve çığırtkan.

Edilgen bir mefta adeta

O soğuk musalla taşında

Giderayak son yolculuğuna

Ötelenmiş bedeni fazlasıyla soğuk

Ve katı

Gözü pek bir ruhun

Adeta son çırpınışları.

Asil bir buzdağı oysa saklarken

Görünmez kütlesinde

Kırık bir yüreğin akıttığı

O kanlı gözyaşı.

İçinde saklı  bir ömürlük acı

Belli ki geç kalmışlığın tüm telaşı

Çoktan nihayete vardı varalı.