Allah Rahmet Eylesin Sevgili

Can çekişen bir aşk sarkıyor şafağa yıldızlardan,

Mazinin menziline yol alırken ruhum

Nefesim bir neyin namlusunda

Parmaklarım tetiğinde dolaşıyor sanki

Puslu gecelerde,

Nemli topraklara karışan kokunun izini sürerken ben…

Keşke,

Keşke buğulu camlar, üstüne yazılan ismini

Öpüp koklarken nasılda tuzla buz olduğunu

Dile gelip anlatsalar sana,

yüreğim gibi…

Ne kadar geceler biriktirmişim sana da haberim yok,

Yine dibine vurdum bak gecelerin.

Gecenin en dibinde,yasakların isinde,

Sevapların vurulduğu,günahların sisinde

Seninleyim yine…

Kurumuş topraklar gibi çatlarken yüreğim

Yokluğunun ayazı

İp gibi dökülüyor kirpiklerimden.

Soyamadım yüreğinin kabuğunu

Ve

Yağdıramadım aşkın yağmurunu…

Senden sonra ben çok değiştim biliyor musun?

‘Ben’ o eski ben değilim artık,

Senin sevdiğin ‘ben’i kapının önüne koydum

Aşkla bakan gözlerim kurşun saçıyor

Ateşli dudaklarım buzlar tutuyor

Gülüşlerim boyun büktü,yere bakıyor

Kundakladığın kalbimi küller sarıyor

Ve,

Ve o küçük buseler kondurduğun burnumun

Direği sızlıyor  sevgili…

Giderken üstüne giyip gittin aşkımı,yüreğin üşümesin diye

Ama

En sevdiğin günahlarını,

Gümüş aynalı yalanlarını,

Yaldızlı karanlıklarını unutmuşsun…

Görüyorum ki şimdilerde

Satışa çıkarılmış yüreğin bitpazarında

Batan geminin malı olmuşsun,

ALLAH rahmet eylesin sevgili,

Allah rahmet eylesin,toprağına aşk yağsın…

Şafaknur YALÇIN