İyi Nöbetler

İYİ NÖBETLER

Ey sevgili !

Ne zaman düşsen aklıma,

Günah kokar anılarım.

Sen,her kokladığım da, içmeden sarhoş olduğum,

Yüreğimdeki aşkın çiçeğiydin bir zamanlar.

Şimdilerde ise,

Kurak gönlümün kaktüs çiçeğisin

Her dokunduğumda yüreğime batan 

Ve canımı yakan …

Uzaktasın ama ,

Sesin,nefesin acı esen bir yel gibi

Yalayarak tenimi ,dolduruyor içimdeki boşluğunu.

İşte o an dökülüyor

Kirlenmiş kelimelerim dil ve dudağımın arasından kağıtlara:

Biraz salyalı,biraz öfkeli,biraz hüzünlü…

Şu an portakal çiçeği koksa da şehrimin sokakları,

Deniz bile hırçın,kızgın yokluğuna,

Ve dalga dalga vurur gözlerime

Sanki ‘bükemediğim yüreğe’ boynu eğdiğim için öfkeli…

Oysa bir zamanlar nasılda yollar çekerdi Gönül tespihim.

Şimdi ise,kuru bir yaprak gibi savruluyorum ,

Dilim,damağım ayrılık kokarken,

Nefesim can çekişiyor göğüs kafesimde.

İçime çektiğim hicâzlarım, Hüzzâm gömleklerini giyiveriyorlar.

Ah !

Yokluğunda Geceler ekiyorum ruhumun saksılarına,

Elemler büyütüyorum göz yaşlarımla

Ve acılarımı buduyorum özenle her akşam

Biliyor musun ; Gördüğüm pembe bir rüyaymış meğer,

Gözlerin pembe,

Sözlerin pembe,

Şarkıların pembe,

Hatta ağarmış saçlarım bile pespembe olan…

Ahh pembe dünyam benim

Kim boyadı seni siyaha söyle !

Anılarla doldurduğum zamanın pimini çekme saati geldi işte,

Yoksa kirleneceksin yüreğimde

Ezileceksin göz kapaklarımın altında .

Belki hâlâ gönlümün,yüreğimin şehrinin sahibisin

Ama, asla !

Asla arka sokaklarımın olamayacaksın !

Yoruldum artık,

Sen uyurken ben hep nöbetteydim bu aşkın başında

Şimdi sıra sende.

Birazda ben uyuyacağım sevgili,

iyi nöbetler sana

İyi nöbetler…

Şafaknur YALÇIN