Yaşamanın En Soğuk Haliydi

bu uçurum soğuk inan ki soğuk .

sen bir ömrü tüketiyorsun bir inat uğruna

.ben bir efkari taşıyorum senin uğruna.

ey yar sen bir gülüse sen bir bahara benziyorsun.

kolların bir cenneti yaşatıyor.

damarlarında soğuk bir acının izi gibi sessizliği sunuyorsun her çığlıkta

.değmeyen bir dokunuş sunuyorsun ellerinle

ve öpülmemis dudaklarının yangınını sunuyorsun.

sen korkunun varlığını siliyorsun.

cehennem ateşlerini hatırlatıyor

susmaların en kelimede bir acı oluyorsun

sen konuştukça ben ölüyorum...

varlığı yokluğu hiçe beden bir ayrılıkdi aşkın.

ne anladın desen hiç derim.

ne yaşadın desen kabusdu der geçerim.

adın mi bilmem adını öğrenecek zamanım olmadı.

öfke acıya beden yokluğun kıyamete yol.

sen bilir misin benim korkumu.

sen bilir misin benim acımı.

ne ben anlatabilirim ne sen öğrenirsin.

kelimeler vedaya hazır ,resimlerde dudaklar suskun .

perdeler kapalı şaşkın bir aşığın son vedası bu .

yeminlerin tövbelerin zehir zemberek acıların sustuğu yer burası

ben gidiyorum ama inan ki çok özledim seni

sadece bil bunu .

seni her gün bir daha kaybetmekdense

bir daha kaybederim daha iyi...bu yüzden gidiyorum sevgili...

 ÖZLEM YALÇIN