Mülteci Renkler

Örselenir arz

Ayaklara küser toprak’ lar

Devrilmiş cümlelerde çınlar çelişkilerin öfkesi

Ve çoğalır solumuza yazılanlar

Kurusa da lalezar

Vardır her gecenin  şafak tutkusu

Ki bulmak içindir yitirmeler

Koştukça zarif bir telaş kaplar düşleri

Çürür kemiksiz  cümleler

İç savaşların gazisidir her insan

Bıçak sırtında bir yaşamı yüklenir durmadan

Dört  mevsim yağar sancılar

Dip damarı kaybolur  umudun

Ve ağlamaktan  yosun tutar yanaklar

Kutlu sancıdır yaşamak dedikleri

Nice ürkek naralar peydahlar içinde

İnadına  teselli verir  yaşlar

Ömür, usul usul elekten geçirir isyanları

Ve kursağında  göçü taşır kuşlar

İntizarı tutar kanlı  çiçeğin

Karanlığın mağlubiyetine şahit olur ay

Taksitlere bölünür  kronik matemler

Çınlar rayların yanlış makası

Dudaklarda kaybolur seslenişler

Ateşten bir kumaştır ömür

Ne giysek alevlenir zaman

Susar insan yokuşsuz inişlerde 

Kaypak gölgesini terk eder bedenler

Ve üç noktayla biter son nefesler

. . .

.

.

.

.

.