Dil Tutulması

pencerelerden sarkar dil sürçmeleri
ağlar saçlarını saklayan kadınlar
ödünç bir şiirin ,
kenarı telaşlanır gözucuma
çeker gider,
kapım önü gölgelerinin birbaşınalığı
çeker gider alaturka şarkılar
sallanır kelimeler birbiri ardına
dil tutar beni
susar acemi resimlerimin çöp çocukları
arta kalanları geçer ağrılı cümleciklerin
incinir yaş düşüren kirpiğim
durakalır içim

el sallar hoşçakallar
biriktirilmiş kimbilirlere
deniz olur saçak buzları,
sudan sebeplerine sığımın
sözünü keser fazladan birileri
karıştan küçük dillerin
yarım kalır başka bir vebal
ve sessizle başlayan
ağız dolusu bir gel
bağışlar umurumu
el çırpar çare zamanlarına
henüz adını koyamadığımız gün
lanetlenir mızrabın tınısında hüzün
lanetlenir dün...

Demir Mutlugil