Yük

Karalanmış onca satır var üzerimde..

Hepsi birbirini kovalıyor, yapışıp kalıyor kalbimin ücra köşesinde.

Dönmek akıl işi değil sevgili.

Olmayan varlığınla ben övündüm.

Dizelerle münakaşaya girdim,

Suçsuz yere azarladım onları!

Bir defa insan parçaya bölündü mü?

Bir başkasında bir şeylere ayıracak vakti kalmıyor,

Yorgun düşüyor bedeni,

Zarif, narin elleri nasır tutuyor...

Ve sen şimdi diyorsun ki;

Seni bir daha yaralamak istiyorum..

Geç kalınmış bir sevgi üzerine ben temel atamam Yar' im. . .

- Melike -