Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Yorgun Tenimde Çürük İniltiler

Morun o gizemli efsununa dökülür mevsimler
İçinde eski zamana âşık hercai menekşeler
Üşüşür ellerimize ayaz ardına devrilir günler
Mevsimlerin koynunda yorgundur bir kadın
O madımak hıçkırıkların rahlesine koyar alnını
Sevgiyle okşar yaşlı yüreğini, biraz asi, biraz haylaz

 
Yaşamın o azgın sularında bir yapraktır sonumuz
Hüzünlü yüreğimizden her gece kayar nice yıldız
Kocaman nehirler sokulur şarapnel yüreğimize
Ruhumuzun derin çizgilerinde iklimler hep aşk
Nikâh kıyarız madımak yangınlarda baharlarla
Izdırap kül olur bakışlarımızda, sessizce ağlarız
 
Ruhumda asil bir sağanak ömür, dudağımda is
Yorgun tenimde çürük iniltiler, üşüdüm içimde
Gözyaşımı alıp götürüyor rüzgâr, gönlüm titrek
Ölümler var kapıda, kehaneti oynuyor çocuklar
Hangi köpüklü denizden içirdin sevda suyumu!
Hazzına aşk dediğin bir bekleyişi reva görerek!
Dalgayla sevişen kayaların doruğunda bekle beni
 
Vuslat yok demiştin gözlerin gönlümü tutuşturunca
Çatlamış dudağımda üzünçlü güller yetiştirdim yar
Çiyler göl oldu, aşkın koca dalgaları dağları köpürttü
Hangi sığınağa gizlendin o mağrur ve asil yüreğinle!
Bak baharlar yaza durdu, ellerim ellerini özler oldu
Çık gel ırak çöllerden,  ruhumdaki mevsim güz oldu
 
 
 
Selahattin YETGİN
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Yorgun Tenimde Çürük İniltiler

S. Yetgin S. Yetgin