Bir Yalnızlık Senfonisi
Bir odaya kitlendim , bağıra bağıra kaç hücre eskittim
Sayılamayayacak kadar düşünce tükettim
Bitmeyen bir güne hesap vermeye gittim,
Yanımda birşeyim yoktu, ellerim boştu
Kafiyelerim dostumdu, anılarım sarhoştu
Nereye gitsem şimdi, yağmur da durdu
Camdan dışarı bakıyorum, her şey bulanık
Kafam paranoyak, düşüncelerim kaçık
Bana diyorlar manyak, hayallerim yırtık
Bir el bekliyorum , kendi içime çekiliyorum
Bekleye bekleye günleri eskitiyorum
Yardım gelmiyor en sonunda kendimi de kaybediyorum
Bilmiyorum o kadar şeyi nerden biliyorum
Sıkılıyorum, serkeş ruhumu alıp gidiyorum
Zirzopum biri emir verdi mi tiksiniyorum
Serseri desinler, onlara da hak veriyorum
Yaptıklarımın bedelini ağır ödüyorum
Yıldız tozuyum , üfürdünmü atomlarıma bölünüyorum
Çelişkiler kafamda bandana, gönlümde büyük tantana
Gözlerimde karanlık , kalemim tükenmeden dönmeliyim artık
Büyük yalanlar dönüyor , vicdanım bunları görüyor
İç içeyken duygularımla , onlar beni ikiye bölüyor
Tek hamlede kellem kopmuşçasına, rahat yok bana
Damarlarımda kan, aklımda fikir , gönlümde zifir
Dostumu arıyorum , sevgimden kaçmışçasına
Yarimi arıyorum, benliğimden kurtulmuşçasına
Sonra dönüyorum kendimi görüyorum
Ben yalnızlığın mirasçısıyım
Varlığımda bunu seziyorum
Günleri kelime kelime hafızama kaydediyorum
(
Bir Yalnızlık Senfonisi başlıklı yazı
Möwemensch tarafından
12.05.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.