Deli Kaldırımlar

son arzusuydu şairin
gece adımlarken 
ıslanmış yolları
paçalarından
dökülüyordu
son sözleri 

git diyordu
öl diyordu
bensiz kal diyordu 
ağlayarak 
dön diyordu
duy diyordu
sensiz yangın yeriyim
kül diyordu

parçalıyordu deli kaldırımları
içindeki bitmek bilmeyen aşkı

sokak köpeğinin uğultusuyla
silkelendi gözyaşı
aktı süzüldü kara taşların gizeminde
şair gibi sus pus

gözünden düşüyordu 
gözü gibi sakladığı
nuru
uğuru
kıymetlisi
hazinesi

değince kaldırıma yitiyordu
değersizce pay biçiliyordu
değerlerine

isteksizce tak tuk eden ayak sesi
altın da iniliyordu o mukaddes aşkı
ah ile
vah ile
aman ile

bir ağıt yükseliyordu göklerde
yıldırımlara eş
''git diyordu ''şair ''git başka dudaklar öpsün
aşkımı kirleten dudaklarını''
karşılıyordu yağmuru gözyaşları
buyur diyordu 
otur
başım gözüm üstüne

Ayfer Aydın Tekin