Ey Sevgili

ey sevgili

yarını mı bugünümü örseledin

kaç matemi düğümledin yürek ucuma

kaç yenilgiyle tırmaladın gecelerimi

sardın bir bulut misali  gölgelerimi

dağılmadı sol yanıma bıraktığın sis

ey sevgili

hep mutluluk içtimalarında sırnaşırdın başıma

her gülüşümün ardında bulandırdın sarnıclarımı

her gün geceyi öperken deşiyordun karnımı

afişte tavırlarınla ağartırdın saçımı

ey sevgili

ağrazlığın aşikardı gönül hanıma

lav püskürttün ateş saldın tatlı canıma

iliğimde kemiğimde larvalarınla

yaşar idin büyür idin yine de yetinmez idin

 susardın sustuklarıma

ey sevgili

sahi neydi seni bana musallat eden

kaşın kara değil ahun bela değil

ah bir karışmasaydın taşıma çakılıma

belki ben de ererdim gün görenler katına

 ayfer aydın tekin