Bunca Yıl

Bunca yıl ah bunca yıl

Lahza mühür vurdu kifayetsiz halime oldun aşiyan

Kuduran Fırat gibi soluksuzum

Öyle kırgın öyle bezgin

Bir ömür diyet ödüyordum bir aşkla

Bunca yıl ah bunca yıl

Her gece yüzüme çarpan rüzgârlar da şakıyarak

Çiy gibi yağardın yanaklarımdan

Titriyordu yıldızlar titriyordu yalnızlığımla

Sensiz daha da yalnızken ben

Bunca yıl ah bunca yıl

Bir gökyüzü olurdun mavisi iri

Kaplardın tüm evreni

Bir buse kondururdum geceden

gölgeme düşen karanlıkta ki sana

onca yıldız var ki biri yanmadı bana

bunca yıl ah bunca yıl

koynuma aldığım ihanetle her gece

ölüyordum hece hece

kan akıyordu içimde ki nehirlerde

sen gezdiğin zaman sen gittiğin zaman

bunca yıl ah bunca yıl

dağınıktı sayfalara dökülen adın

dağ olurdu acım dağ olurdu öfkem

ah ben küçülürdüm

düşerdim sayfalardan

bunca yıl bunca yıl

yarın gelecek ölümden korkmadan yaşadım

kaç kere ölür ki bir insan

sen gitmiştin ben yitmiştim

ben gitmiştim sen ölmüştün

sen ölmüştün ben ölmüştüm

kapanmıştı bir aşk

geziniyordu caddeler de

iki cansız ceset…..

 ayfer aydın tekin