Tanıklığında Meleklerin...

Tanıklığında meleklerin imzaladım son beyanatımı.

Issız bir gecenin ortasındayım;

Kifayetsiz ve durağan olsa da seyri hayatın

Aldanma asla görüntüde rol çalan

Onca izleğe…

Tek bir edim iken mutluluk

Çelme çalan

Ömürden çalan

Çalıntı ve bağnaz ne çok mefhum

İrdelenesi belki de değerim yok

Şu küllük kadar

Boş bir imgenin son harfiyim

Nasibini almış peşinen.

Şahidim sadece Tanrı

Ve dinleyen ne çok işaret

Belki bir yıldırım belki tek bir izlek

Düşen düşürülen

Sonunda yitip giden.

Ölümden korkardım eskiden

Ölmekse güdümündeyim inan ki

Hayaletlerin,

Gölgeler ne sırnaşık bir bilsen

Kapıp koyuvermiş kendini izbelerde

Nice muğlak yaratı

İnsan olmak ise biçilen paye

Kaçıncı durak soluklandığım.

Çala-kalem adımı yazarken kader:

İşte geldi sıran sadece sus

Ve itaat et.

Gülme yersen de yerden yere

Asla susma, demek olmasa da hakkım

Dileğim o ki bu sonudur

Çektiğim cezanın:

Nasıl bir külfetse dayanamadığım.

Her daim şükür saklı avuçlarımda

Görmesen de o sessiz sıradanlığım değil mi

Farklı kılan hoş.

Kıymete binmez bir yoldaş altı üstü

El üstünde tutacağım.