Uyan

Yola çıktım giderim ben y/ayan

Dayan yüreğim acılara d/ayan

Dünyada nefretle kim k/alan

U/yan nefsim artık u/yan

Değer mi yolda bırakmak utan

Dünya malımı elinde t/utan

Düşmandır insanı s/atan

U/yan nefsim artık u/yan

Ömürde dökülür yaprak

Mezar üstüne atılır toprak

Dünya malı geride kalır kul b/akarak

U/yan nefsim artık u/yan

Nefreti kimdir yola s/alan

Ölümden başkası yalan

Merhametten başka nedir kalan

U/yan nefsim artık u/yan

Yüzüne edep ’den ört duvak

Haydin iyiliğe doğru koş ak

Merhametle gönül olsun ak p/ak

U/yan nefsim artık u/yan

Kul Mehmet’im merhamete doğru gi(t)derim

Merhametli olanı sev(d)erim

Merhametsiz den iki adım geri gi(t)derim

U/yan nefsim artık u/yan

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)