Karanlık Aydınlığa Gülümsüyordu

Kalem yazar usul usul

Ötelerde bekler bizi Resul

Rüzgâra kapılmış kul

Dünya boynunu biçer

Kuldur beşer

Dünya peşinde koşar şaşar

Dökülür yolda üçer beşer

Garip yolun yolcusu

İmana koşar kucak dolusu

Yasak hevesler içinde pişer

İleride görünür mahşer

Yaralı kalbine bakar

Yüreğini yakar

Damlarken gözyaşı tövbe kapısında

Yasak hevesleri söndürür

Düşleri çalınanlar bakar son istasyon durağında

Tutar ellerinde

Avuçlarında göz yaşını bölüşür serper yüzlerine

Şevkle dolar âlem'e güzellik

Anlamanın idrakinde

Sevdalandı yürekler ötelere

Soluksuz tükenme'ler kayboldu bir bir âlem de

Kar tanelerinde

Sevda yağdı

Meleklerin elinde

Gönüllere

Düşlere

Ellere

Yok oldu

Soluksuz tükenme'ler

Karanlık aydınlığa gülümsüyordu

İçinde kaybolurken

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)