Sırdaş

Susmayı yutkundum, kahrı hıçkırdım,
Âh-ı figanlarım bir bana sırdaş…
Gâh berât istedim gâh kalem kırdım,
Beyhude itiraf urgana sırdaş…

Toprağın cürümü suda yıkanır,
Su bile kirden, çirkten utanır,
Her batanı, insan çıkmaz mı sanır?
Damar kana, kan da vurguna sırdaş…

Sırça kırılınca ustaya azap,
Bülbülün susması güle ıstırap,
Solmuş gülü artık neylesin türap?
Kırık gönüllerse dargına sırdaş…

Od değil ki, teni yakan nefistir,
Günah, nefse cazip, bir garip histir,
Seni gammazlayan, sanma iblistir!
Dildir, cehenneme sürgüne sırdaş…

Her gün nadim olan tövbe nafile,
Ol âfet -i ihtar, haktır gafile,
Öğüt katar olmuş, tembih kafile,
En içten nasihat yergine sırdaş…

Garip gönül, masum her güne sırdaş,
Ben gibi kendine kırgına sırdaş…

Kasım 2009