Yoksun'luk Sendromu

Sessizliğimi bozan bir melodi olmalıydın.

Gözümde paye paye büyüyen, şeyda olmalıydın

Çocuklara emanet gülüşler veren, bir palyaço olup

 Umutları  fark etmeden  etek uçlarına  sıkıştırmalıydın.

 

Oysa sen;

kuru gürültüde kaybolan bir yaz senfonisi gibiydin.

do re mi fa so

la'sı düşmüş notalara soyunmuştu ayak seslerin

Eski bir madalyonun ters  yüzü gibiydin

perçeminin  altına gizlenmiş .

Gemiyi girdaba sürükleyen fücur gibiydi gözlerin

Ortalığı kasıp kavuran bir maskara gibiydin.

Çocukların yüzünde bir parça hayal kırıklığıydı boyaların...

 

Asırlık dilekleri gerçekleştiren bir,peri olmalıydın mesela,

İdam sehpasındaki adamın alacağı, son nefes

Biçare için gök kubbe deki hale

Keşkeleri  kavsikuzah  altında ki sandıklara gömmeliydin

 

Ki o zaman ben;

uyur gezer bir beden olurdum

Sokak lambalarını söndürür

 koşuştururdum çıkmaz sokaklarda

Gençlerin ağaçlara kazıdığı isim

parkta ki salıncak olur, bulutlara uçururdum, kimsesizleri

susmayan şarkı olurdum, durmak bilmeyen kar

yağardım kirli kaldırım taşlarına.

Sonra gözlerimi açtım

bir baktım ki sen;

-olmadın;

-olamadım.

Şeyma FERŞATOĞLU

(Yardımlarından dolayı Fatma Betül Kadağ ve Tuğba Danışman arkadaşıma teşekkürlerimi sunuyorum)