Yok Yok İşte

Yok- yok- işte

Bir yudumluk kahve için yer içimde…

Yok- yok- işte

Boş oturmak kadar yorucu bir şey şu hayatta

Bütün sandalyelerin bacaklarını kırası geliyor insanın

Yıldızları bir bir kaydırası geliyor

Yok –yok- işte

Gidenlerin ardından dökecek bir bardak su

Tek yaptığımız bir akşam serinliğinde çay demlemek değil mi ?

Yalnız içilen bir çay kadar soğuk geceler tüketmedik mi?

Yok –yok- işte

Otomatik sokak lambaları gibi kediye bile  ışık saçanlar

Helalimsin deyip aşka yananlar !

Yok –yok- işte

Yokluk kadar hiçbir şey yıkmaz insanı

Yok'luk bile vardır ama

Yok -yok-tur

-Yok-tur işte…

Şeyma FERŞATOĞLU (24.10.2012) ÇİVRİL