Affet Çocuk

Bir dilim şiirdir şu akıp giden zaman 

Farkına bile varmazsın çoğu zaman! 

Dövünmek boşunadır,sakın durma çocuk 

dursan ezileceksin, 

Bir adım atsan, geriye dönmek isteyeceksin 

İşte böyle bir dize arasına giriverir zaman! 

Geçiverir aniden... son 

nefesini alana kadar rahat vermez 

alsam da bitse dersin !

Bir ölüm sessizliğine çığlıktır zaman 

Tam o an vazgeçersin yaşamdan 

Elini ayağını çeker senden 

Toplar pılını pırtısını hiç bir şey bırakmadan! 

yine

yeniden,yanan sen olursun çocuk 

yalnız kalan, ölümü yaşayan... 

Son arda fısıldar zaman: 

"Affet beni çocuk 

elimde değildi çekip gitmek 

seni rahat bırakmak için verilmedi ki bana rüşvet!"