Sükûtu Nam Edinmiş Şiirler

Ve dilimin ahraz yanında sancılar

Sevdiğim onca ahenkli söz durur lügatimde

Sır gibi ifşa edemediğim gönlümün manileri

Aşkın esareti gibi gecenin sessizliğinde endişe

Lâl şarkıları gözlerinden okurdum akşamın tenhasında

Yaz(a)madığım ne varsa sol döşümün çeperinde asılı

Leb namem olduğun gün şiir dedim nesir dedim yalnızlığıma

Düşlenmiş ve yaşanmamış bir hikâyenin rolünden ç/aldım

Yağmur damlası gibi serinleten sözlerini

Garip bir efsanenin serüvenini s/a(yı)klıyorum 

Say ki; tercümanı olduğum gözlerinin arafındayım

Başıbozuk dolaşırım sayfaların zay suretinde

İşgal edilmiş can yurdumda köhnemiş bir acı

Yalnızlığın çilesine alıştım sen diyorum yokluğuna

Yoksul bir dilenciyim şimdi âleme avuç açan

Var dilimin derdini sen söyle

Islah edilmiş dualarımda ilahi bir esinti üflüyor İsrafil

Zamanın amansız kavgasıdır ömrümün hazanı

Hangi şiire astım hangi nesirde unuttum bilmiyorum adını

Ey canan canımın yitik sevdası tan vaktinde hüzün seli yağar

Ayandır kırılan aynalarda suretim bin parça

Söyleyecek nem kaldı susarken sükûtu nam edinmiş şiirler

Nuray AYHAN…