Sevgili Süleyman Demirele

Tarihe geçmiştir onun lafları

Hep ‘binaenaleyh’ derdi Demirel.

Öldüyse de unutulmaz gafları

Literatürlere girdi Demirel.

İslamköy’de davarları güderdi,

İki anahtarı vaat ederdi,

Altı- yedi defa gelip- giderdi

Yıllarca saltanat sürdü Demirel.

Başa fötür şapkasını takarak,

Hele kıratıyla şaha kalkarak,

Çankaya’nın yokuşunu çıkarak

Her bir arzusuna erdi Demirel.

Getirirdi memur- köylüyü dile,

Çareler hiç mi hiç bitmezdi hele,

Hep ‘Büyük Türkiye’ hayali ile

Nice derde göğüs gerdi Demirel.

Halkla iç içeydi gam ve tasada,

Yollar yürümekle aşınmasa da,

Yoksa da yetmiş sent bile kasada

Yoksula yeşil kart verdi Demirel.

Sana derim sana ‘Barajlar Kralı’

Pek yakıştı sana kırmızı halı,

Sayende ülkenin değişti hali

Yurdu ilmek ilmek ördü Demirel.

Hiç kimseye ‘gaptırmadın GAP’ını,

Nasıl unuturum o dev yapını?

Hiç kimseye kapamadın kapını,

O ne sıcak kalbin vardı Demirel.

‘Dün dündür…’ ifaden her zaman yeni,

Darbeler söndürdü bazen neşeni,

Bu ne iltifat ki halkın hep seni

Hep ‘baba’ olarak gördü Demirel.

Kucaklaştı bütün Anadolu’yla,

Adaleti ile Doğruyol’uyla,

Yanık Ozan, köprüsüyle, yoluyla

Yurda yüreğini serdi Demirel.

Haziran 2015 Sakarya

Muhammet AVCI