Garibanımız

Garibanımız!

Ateşin şiddetini yanıp ışıyan bilir

Kayış ne derse desin yükü taşıyan bilir

Yurdumuz bir cennetmiş orda yaşayan bilir

Ölmeden cehennemi  tadar garibanımız

Haramzade soysuzlar zadegânlık güderken

Savurganlık içinde gününü gün ederken

Çöpe attığı yemek bir mangaya yeterken

Aç susuz iki büklüm yatar garibanımız

Efendi, hacı, hoca neler yokki ününde

Yemediği ardında yediği de önünde

Soğutucular rekor kırmış bayram gününde

Göz yaşını aşına katar garibanımız

Fosur fosur uyudu camiye giremedi

Acele kaçıp gitmiş kimseyi göremedi

Bir parça eti bile komşuya veremedi

Yıl on iki ay oruç tutar garibanımız

Nasıl sevsin zalimi bu cennet vatanı da

Lanet okur bahtına onu unutanı da

Sosyal  güvencesi yok, elinden tutanı da

Belanın her türünü çatar garibanımız

Açalım gözümüzü böyle mü'min olunmaz

Mal mülk gelip geçici bir karada kalınmaz

Batklığa düşene el verenler bulunmaz

Çırpındıkça sürekli batar garibanımız

Fukara hamileri bu nice kayırmaktır

Kayırmak, fakirlerin hak'kını ayırmakdır

Onun tek düşüncesi karnını doyurmaktır

Dünyayı iki pula satar garibanımız

Bütün yıl orda burda itilip kakılırlar

Seçimler yaklaştıkça peşine takılırlar

İstismar edilerek çadıra sokulurlar

Yalanı bile bile yutar garibanımız

Mikdadi göz  yaşları dönüşürler buhara

Kışın donar soğuktan kömür kalır bahara

Tahammül edemeyen kalkışır intihara

Kendini uçurumdan atar garibanımız

Ozan Mikdadi