Sığındım Sığınalı Gönül Dergahına

Neyin derdi neyin tasası

Ah, bir bilsem

Ve görsem tüm serzenişleri

Kopup gelen uzaklardan.

Hatta sorsam neden,

Sureti kati pes etmem,

Desem de sen yine de inanma bana.

Ne çok yılgı bir bilsen,

Şu yürekte neler neler yığılı:

Birikmiş sayısız ayrıntı

Nedir, kimdir diye asla da sorma

Acılar sadece bende saklı.

Günyüzü görmüş çok insan

Nedense ayrı düşmüşler vicdanlarından

Sebepsiz yere kabullenmek olsa

Keşke tek çare

Biçilmiş kılıflar belli ki

Yalanlarını örtmemekte.

Şükür vesilesi oysa

Aldığım/ız her nefes

Bu bile yetmez mi

Kaderin attığı sayısız çalıma inat

Nasiplenmek ne olursa olsun

Varsın olsun gönülden ırak.

Yadsıyamayacağım kadar çok insan

Kimi münafık kimi mübarek,

Kılı kırk yarsam da ömür boyu

Yaranamadığım çoğu

Sözüm ona sahip oldukları asil bir yürek.

Ne bir sanrı benimki

Ne de bir isyan

Ne pişmanım ne haris

Sığındım sığınalı gönül dergâhına

Şükür dilimde

Sahip olamadıklarım varsın

Kalsın çok uzağımda.

Devran bazen çok yorgun

Bazen süzgün şu garip gönül

Bazen kendinden geçer

Yine de ne varsa

Asla hicap etmediği,

Mukadderatta saklı değil mi

Tüm o gizem…

Işığı loş bazen yolların

Bazen kaçıp da ürktüğüm

Sözüm ona sayısız karartı

Yine de başımı kaldırıp

Derinliklerinde göğün her ne ise gördüğüm.

Emsalsiz işte adına ömür denen

Bir dokunuşu yetmez mi dost bildiğinin

Bazen bir ses

Bazen bir nefes

Ya da omzunda hissettiğin…

Vakıfız çoğu şeye

Gücümüz yeter yetmesine,

Kar bilmekse sevgiyi

Yüreğin her daim nasiplendiği.

Ve her nüansı gönlün

Yeter de artar bile

Ruhunu en derinden bilemeye.