Seninle Ben Biz Olurduk

 Seninle Ben Biz Olurduk

Soyunmuş azgın sonbahar karşısında

Tüm ağaçlar

Rüzgarların tılsımında raks ediyor yapraklar

Kırılgan bir melodiyle dökülüyor

Sen olan sensizlikler

Oysa ki biz baharı içerdik

Bardak bardak en koyusundan

Keyif sigaramıza hasretleri sarmazdık

Ağlamazdı anılarımız türkülerin dilinde

Kahkahalarımız öperdi gözlerimizden

Kurduğumuz düşlerin

Pembe panjuru yoktu belki

Ama katmer katmer güllerin

Kokusu sarardı en narininden

Alırdı tüm yorgunluğumuzu

Tek bir nefes

Biz olurduk dünyanın merkezi

Biz olurduk aşkın tek gerçeği

Bulaşmasaydı dudağımıza hoşcakal

…hep hoş kalırdık seninle ben biz olurduk belki de…..