Buz Tutmuş Ellerin

      * BUZ TUTMUŞ ELLERİN *

      Hangi romanın biyografisi ydi, antik kentlerde yoğunlaşan
      Örselenmiş hikâyeleri onaramazsın, derin sessizliklerde
      Kaç liman, kaç kent dolaştım, acılarım depreşince
      Hileli bir gölge mi sandın aşkın zerafetini?
      Zehirli sözcüklerinle, azgın nehirlerin öfkesi oldun
      Buz tutmuş ellerin, üşütüyor beni
      Alıngan bir bahar  gülüdür san ki, ayaz yanığı dudakların.

      Düşümde, bir narin balerin gibiydin 
      Gün batımı önceleri
      Anılarda devinen, zamanı örtme
      Arada bir anımsa
      Susturduğun plakları konuştur
      Nağmelere öfkeni yıkat
      Dudaklarına şarkı yakıştır
      Özleyen seni dinler, ve duyar
      Hadi, saçlarını yeniden biçimlendir
      Suskun kalma zamana
      Biliyor muydun? hüzündür, adını koyduğum sensizlik.

      Sen, Toros'un eteklerinde
      Yıldızlarla konuşan , bahar sevinci
      Şarkılara kattım sesini
      Ay ışığında uyuyup kalmışsın
      Uçuk mavilere göz dikmiş,  gerdan kırışın
      Hadi gel, misafirim ol bu gece
      Durdur zamanı, bir volkan gibi savrul göklere
      Bitsin içindeki asi kuşkuların
      Sev beni sıcacık ellerinle, hadi gel, gel de bul beni.

      Nuri Dağdelen