Bir Türlü Kadermiş Diyemiyorum

Yaşanmışlıkların kelepçesi ellerimde,

Bir türlü   zincirleri kıramıyorum.

Bir  mahkumun şeceresi,

Çekilmiş mil misali   gözlerime,

Hayata   özgürce  bakamıyorum..

Sancılı kelimeler bugünlerde.

Ruhum demleniyor hüznün,

Kömür karası gecelerinde.

Ve ben  geçmişin   korku dolu  evinde,

Bir türlü ışıkları yakamıyorum.

Tedirginlikler  baş ucumda,

Yine beni bana şikayet etmekte.

Düşüncelerim   keşkelerin peşinde,

Sabaha tek  atlarını sürmekte.

  Ve  ben acıtan  geçmişe ,

Bir türlü kadermiş diyemiyorum.