Ruhuna El Fatiha

RUHUNA EL FATİHA

Leyla’nın yıldırım gözlerinde,

Yalnızlığa paydaş huzmeler…

Mecnun’un yağmur karası gözlerinde,

Bereketlenen niyaz-ı haleler…

Sevdaların kesiştiği bu sarmaşık,

Hangi iklimden kalma nağmeyle

Boy atmış ,bülbülün kan rengi tırnaklarında.

Çöl deniz ,Kaf dağı ne fark eder,

Gönlünü maşuğa  yoldaş eden  biçarenin,

Yudum yudum sancıyı içine çektiği kırbasında

Ve sonra…

Zaman yorgun bir satıcı,

Dünün uzaklaşan sokak aralarında.

Kenarı işlemeli bohçalara dürülmüş ahlar,

Sen ,ben biz ezgisinin notalarında,

Kimi kısık, kimi çok sesli kırılgan  bakışlar

Kader saati acıyı ,ayrılığı vururken,

Son bir hamleyle kıpırdayan

Kenarları oyulmuş sabır.

Çekilen bir fotoğrafa ,

Seni sevdim diye yazılan satır.

Hayat döngüsünün değişmez pusulasında,

İlahi rüzgarla yalpalasa da,

                                                        Duayla  tutunur yürekler

                                                     Ezelden bindirildiği mülteci sandalına

Ve Sonra,

Ondan, bundan  geriye kalan da,

Toprağın cömert bağrında,

Merhumun ruhuna ,el Fatiha,