Sultan

      Sultan bir türküdür öyküsü uzun
      Yüzüne elleri dokunmuş güzün
      Güzel gözlerine oturmuş hüzün
      Kanayan yerime dokunur sultan

      Sanırsın bozkırda sabah ayazı
      Titreyen bedenim unutur yazı
      Boynunun altı zambak beyazı
      Göstermez gayrısın sakınır sultan

      Büyümüş serpilmiş durulmuş gönlü
      Güzellik mührünü vurulmuş gönlü
      Aşkın sahnesine kurulmuş gönlü
      Aşikar etmeye çekinir sultan

      Bakar nemli nemli kanım kururken
      Canıma girmiştır durup dururken
      Gözler mavzer mavzer beni vururken
      En masum halini takınır sultan

      Onu mektep değil hayat okutmuş    
      Rızkının içine terin akıtmış
      Eliyle yaşamı sımsıkı tutmuş
      Tavrıyla halinden yakınır sultan

      İçinde ağrıyan yeri mi vardır
      Aşılmaz engeli zoru mu vardır
      Yoksa beklediği biri mi vardır
      Telaşlı gözlerle bakınır sultan

      Sultan bozkırda bir özge kızdır
      İçi dışı aynı kabuksuz özdür
      İlahi bir seste bestedir sözdür
      Doğrudan ruhuma okunur sultan

                 12.08.2015
                 ZİYA ACAR